Met de documentaire tendens in veel theater vandaag zou je het soms vergeten, maar de kracht van voorstellingen kan ook zijn dat je in een heel andere wereld belandt. Dat je daar uit de grauwe en soms saaie realiteit kan ontsnappen, naar een universum waar andere wetten gelden. De circusvoorstelling Ballroom is daar een heerlijk voorbeeld van.

Deze familieproductie speelt in het bijzondere kader van een omgebouwde vrachtwagen – visitekaartje van een gezelschap dat bewust zijn eigen voorwaarden heeft vormgegeven. Binnen beland je in een grijze ruimte: het lijkt wel een kelder met betonnen stutten waar Stijn Grupping als schoonmaker van dienst met een zuigslang verloren balletjes van de grond moet oprapen alsof het om afval ging. Wanneer hij uit verveling om deze monotone job een eerste balletje door de ruimte laat stuiteren, zal zich daar langzaam een kunststukje uit ontwikkelen dat jong en oud steeds meer met verstomming slaat. Wat begint als straffe jonglerie met botsballen, slaat om in poëtisch surrealisme wanneer deze balletjes niet alleen een loopje nemen met de zwaartekracht, maar ook met zoveel andere vaste logica’s. ‘Een heel andere wereld’ mag je hier heel letterlijk nemen.

Post uit Hessdalen (het makersduo Stijn Grupping en Ine Van Baelen) verenigt verschillende ervaringen in circus, film en theater en dat is voelbaar in de aandacht voor beeld en dramaturgie in deze voorstelling. Kafka ontmoet Magritte. Een kritiek op industriële vervreemding kantelt in een viering van alle verbeelding die je jezelf kan toe-eigenen als je ongebaande wegen opzoekt. Een filosofische reflectie over tijd en succes blijft tegelijk hoogst tastbaar: raakt het balletje uiteindelijk wel of niet in het bakje? Je kan je niet van de indruk ontdoen dat Grupping en Van Baelen daarmee tegelijk ook commentaar leveren op de voorspelbaarheid van jonglerie zelf. Ze doorbreken de patronen ervan, zoals alle vernieuwers doen.  

Het maakt van Ballroom een circusvoorstelling met niet alleen indrukwekkende technische jongleerskills, maar ook een beeldende magie waarvan je je op slag weer kind gaat voelen. Want voorbij de grensverleggende techniek die verbazing wekt, doet deze voorstelling je ook simpelweg dromen, tot je na een halfuur als een balletje terug de werkelijkheid in stuitert.