Post uit Hessdalen
is het gezelschap van jongleur en videomaker Stijn Grupping en regisseur Ine Van Baelen. Vanuit hun gedeelde achtergrond in film en hun eigen trajecten in circus en theater, maken zij sinds 2015 hybride voorstellingen in een ongewone setting, zoals de laadbak van een vrachtwagen of een vlakte met 4,7 km vergezicht. De hoofdrollen in die voorstellingen zijn weggelegd voor (video)beeld, jongleren met botsballen en (live) muziek.
Hun werk wordt internationaal gelauwerd om het oog voor detail, het technisch vernuft en het samenspel met het ritme en de drums van muzikant Frederik Meulyzer. Post uit Hessdalen werkt in een wisselend verband samen met choreografen, muzikanten, beeldend kunstenaars, licht- en kostuumontwerpers. In het collectieve creëren zoekt het naar een uitgepuurde voorstellingstaal om fenomenen als tijd, ruimte en onze virtuele toekomst te bevragen op de scène. Bijvoorbeeld door letterlijk aan de tijd te proberen ontsnappen; het ritme van de economische ratrace tastbaar te maken met bostballen of het podium te delen met muzikale robots.
Post uit Hessdalen speelt door heel Europa bij theaters, scholen, jazzclubs, circusfestivals, operahuizen, pleintjes, bossen, parkings, … voor een jong en minder jong publiek.
Beste toeschouwer,
elke voorstelling is een gesprek in twee richtingen. Met aan beide kanten: de zintuigen op scherp en de nieuwsgierigheid groot. Maar ook: de vragen netelig, de antwoorden gecompliceerd en de inlossing veranderlijk. Geschuifel bij het binnenkomen, gekuch, dan beelden, klanken, soms woorden en tot slot de stilte, die een veelomvattend antwoord is. Ook als we elkaar niet gevonden hebben, weet dan dat wij aandachtig geluisterd hebben en het morgen opnieuw proberen. En opnieuw.
Hoogachtend,
Ine & Stijn, Post uit Hessdalen
“Het feit dat dit makersduo een inhoudelijk onderzoek voert over een langere termijn dan één voorstelling en dat koppelt aan diverse vormen en disciplines maakt hen net zo interessant. Van hun debuut ‘Het kleinste familiecircus ter wereld’ waarin ze videoprojectie inzetten om de fysieke grenzen van het circuslichaam in tijd en ruimte te overstijgen, tot de documentaire ‘Poolnacht’ waarin de zinderend grijze duisternis en een vertelstem je in een tijdloze trance brengen, of nu deze ‘PAKMAN’: radicaal verschillend in vorm en discipline, in inhoud delen ze eenzelfde zorg: hoe gaan we als mens om met het fenomeen tijd? Als virtueel, natuurlijk of economisch gegeven.”
“Post uit Hessdalen had al eerder met hun PAKMAN bewezen techniek, jonglerie en artisticiteit indrukwekkend samen te brengen. Met hun nieuwste jongleur-performance halen ze die krachttoer opnieuw uit. Het is een knap getimede en mooi gedoseerde compositie in beeld en klank geworden.”
In de vallei van Hessdalen, Noorwegen wordt sinds 1940 een onverklaarbaar lichtfenomeen waargenomen.
Tussen december 1981 en de zomer van 1984 piekte het aantal waarnemingen tot tussen 15 en 20 maal per week. Sindsdien zoekt een groep wetenschappers naar een verklaring voor dit raadselachtige lichtspektakel. Elke tot nu toe gevonden hypothese -van autolampen tot buitenaards leven- werd wegens onvoldoende bewijsgrond van tafel geveegd.
De vallei van Hessdalen telt nog slechts een honderdtal bewoners. Ooit was deze gemeenschap vier keer zo groot. Vandaag staan vele huizen leeg. In hun pogingen het mysterie te beschrijven geridiculiseerd, doet wie Hessdalen nu nog bewoont dat in alle stilte.